Beyyine

1985 yılının ağustosuydu. İntifada ateşinin Filistinlileri sardığı yıllar. Onlara direniş ve mücadele ruhunu aşılayan zamanlardı. Her Filistinlinin bir Yahudi gözünde terörist ilan edildiği ve bu yaftanın kalkmayacağının başladığı günlerdi. Sinirler gergin, canlar sıkkındı. Felçli bir liderin etrafında kümelenen bu goyimler (Yahudilerin kendileri dışındaki insanlara verdiği isim), olduklarından fazla ses çıkarıyor ve koskoca bir güce kafa tutmaya çalışıyorlardı. Bu durum her Yahudi gibi kendini vatanına adamış olan Yosef’i de kızdırıyordu. Şimdi biraz kafa dinlemeye gelmişti. Ama burada da rahat yoktu. Gündüzünde baskın verdikleri evin fertlerini dışarı atıp bu eve bir Yahudi’nin yerleşmesini sağladıktan sonra akşamında sakin bir Filistinliye denk gelmek şaşırtmıştı onu.